Wettelijke verdeling

Wat houdt de wettelijke verdeling in?

Bij de wettelijke verdeling krijgt de langstlevende echtgenoot of geregistreerde partner van rechtswege alle goederen van de erfenis. De langstlevende dient verder alle schulden van de overledene voor zijn of haar rekening te nemen. De wettelijke verdeling geldt als er geen testament is gemaakt. Het erfdeel van de kinderen wordt omgerekend in geld.

 

Erfdeel kinderen

De kinderen krijgen hun erfdeel niet direct in handen. Ze krijgen een vordering in geld op de langstlevende, ter grootte van hun erfdeel. Dit bedrag is pas opeisbaar als de langstlevende ouder is overleden.

 

Verschil oud en nieuw erfrecht

De wettelijke verdeling geldt sinds de invoering van het nieuwe erfrecht op 1 januari 2003. Deze regeling zorgt ervoor dat de langstlevende echtgenoot of geregistreerde partner financieel beter verzorgd achterblijft. Daarnaast beperkt het huidige erfrecht de rechten van kinderen. In het oude erfrecht hadden de kinderen direct na het overlijden recht op hun erfdeel. Als een kind het erfdeel direct opeiste, kon de langstlevende echtgenoot of geregistreerde partner in de financiële problemen komen.

 

Wilsrecht en vruchtgebruik

Door de wettelijke verdeling komen alle goederen van de nalatenschap direct bij de langstlevende echtgenoot of geregistreerde partner terecht. Pas als hij of zij overlijdt, erven de kinderen. Soms zijn dit kinderen uit een eerder huwelijk. Hierdoor kunnen goederen via de stiefouder bij de stief-familie terechtkomen. Als er sprake is van stief-familie hebben de kinderen de mogelijkheid hun eigen positie te versterken. Zij kunnen dan een beroep doen op de wilsrechten en krijgen goederen in eigendom ter waarde van de vordering die zij hebben op de langstlevende echtgenoot of geregistreerde partner. Hoewel de kinderen nu eigenaar zijn, mag de echtgenoot of geregistreerde partner tijdens zijn of haar leven wel zelf de goederen blijven gebruiken; de langstlevende heeft deze goederen in vruchtgebruik.

 

Erfenis stiefkind

Ook kan in een testament een stiefkind tot erfgenaam benoemd worden en worden betrokken bij de wettelijke verdeling. Het stiefkind krijgt dan dezelfde positie als het eigen kind van de erflater. Volgens het versterferfrecht erft een stiefkind niet van een stiefouder.