Zuiver aanvaarden 

Hoe aanvaardt men zuiver?

Een erfgenaam kan een nalatenschap zuiver aanvaarden door een verklaring van zuivere aanvaarding af te leggen bij de rechtbank of door zich als “heer en meester” over de nalatenschap te gedragen. Dit laatste is de meest voorkomende vorm van zuivere aanvaarding.

 

Een erfgenaam die een nalatenschap zuiver aanvaardt, verkrijgt van rechtswege alle goederen en schulden van de overledene. Dit betekent dat als de nalatenschap negatief is, hij met zijn eigen vermogen de schulden van de erflater die niet uit de erfenis kunnen worden voldaan, moet voldoen.

 

Gedragingen die leiden tot zuivere aanvaarding

Voorbeelden van gedragingen die tot zuivere aanvaarding leiden (“daden van zuivere aanvaarding”) zijn:

  • het leeghalen van de woning van de overledene en bepalen wat er met de spullen gebeurt of deze spullen verdelen of weggooien;
  • het zonder voorbehoud voldoen van schulden van de nalatenschap en het overeenkomen van betalingsregelingen met schuldeisers;
  • de verkoop van de woning van de overledene;
  • het innen van tot de nalatenschap behorende vorderingen en het treffen van regelingen met schuldenaren;
  • het ondertekenen van een bankverklaring, waarbij het rekeningtegoed van de erflater wordt vrijgegeven;
  • het instellen van rechtsvorderingen die een erfgenaam toekomen.

 

Hoe kunt u voorkomen dat u zuiver aanvaardt?

Een erfgenaam die nog geen keuze heeft uitgebracht voor beneficiaire aanvaarding, mag alleen handelingen van beheer verrichten ten aanzien van goederen van de nalatenschap. Slechts dan voorkomt hij dat hij door zijn gedragingen niet alsnog de nalatenschap zuiver aanvaardt.

 

Gedragingen die niet leiden tot zuivere aanvaarding zijn bijvoorbeeld:

  • het regelen van de begrafenis en het voldoen van de uitvaartkosten;
  • het opmaken van een boedelbeschrijving;
  • het nemen van bewarende maatregelen.

 

De erfgenaam doet er goed aan om in ieder geval binnen drie maanden na het overlijden van de overledene (termijn van beraad) te beslissen of hij de nalatenschap zuiver of beneficiair wil aanvaarden. Om tot een goede beslissing te komen, zal hij in kaart moeten brengen wat de baten en schulden van de nalatenschap zijn. Als blijkt dat een nalatenschap veel schulden bevat of de erfgenaam vermoedt dat de nalatenschap een negatief vermogen heeft, dan zou hij de nalatenschap beneficiair kunnen aanvaarden of verwerpen om te voorkomen dat hij opdraait voor de schulden van de overledene. Door beneficiaire aanvaarding voorkomt de erfgenaam dat hij de schulden van de erflater met zijn privévermogen moet voldoen. Bij verwerping van de nalatenschap wordt een erfgenaam met terugwerkende kracht geacht nooit erfgenaam te zijn geweest. Op hem rust in dat geval ook niet de verplichting om de nalatenschap te vereffenen.