Onderbewindstelling vanwege notarieel levenstestament

Kantonrechter weigert onderbewindstelling vanwege notarieel levenstestament

Een vader heeft in 2013 bij notariële akte een levenstestament opgesteld waarbij hij zijn twee dochters heeft gemachtigd om namens hem alle beslissingen te kunnen nemen op zakelijk en medisch gebied. De twee zonen van vader verzoeken de kantonrechter een bewind in te stellen over het vermogen van vader en hen te benoemen tot bewindvoerders. De kantonrechter wijst het verzoek af. Gezien de verklaring van de notaris heeft de kantonrechter geen reden om te twijfelen aan de wilsbekwaamheid van vader ten tijde van het opstellen van het levenstestament. De notaris heeft het volgende verklaard:

“Voor de wilsbekwaamheid van vader ten tijde van de besprekingen over en ondertekening van deze volmacht, sta ik als notaris in. Naast mijn eigen waarnemingen heb ik in mijn dossier ook een gelijkluidende verklaring van een onafhankelijke geriater die vader kort daarvoor heeft gezien. Ik heb vader ook […] uitgebreid gesproken in het verzorgingstehuis waar hij woont.”

 

Voldoende aannemelijk is geworden dat vader thans als gevolg van zijn lichamelijke en geestelijke toestand niet in staat is ten volle zijn vermogensrechtelijke belangen waar te nemen. Vader heeft een volledige volmacht gegeven aan zijn dochters. Gelet op deze volmacht is er in beginsel geen reden om bewind uit te spreken. Er zijn omstandigheden denkbaar waaronder het, ondanks een dergelijke volmacht, wel aangewezen is om bewind uit te spreken. Van zulke omstandigheden is niet gebleken. Dat de onderlinge verhoudingen tussen de kinderen zijn verstoord, acht de kantonrechter onvoldoende grond om een bewind in te stellen.

 

Rb. Oost-Brabant 16 maart 2015, nr 3276506 BM VERZ 14-1855 (RBOBR:2015:1548)